تنها عشق می داند...
تنها عشق می داند این رد سرخ به جا مانده از
کبوتران حرم به کجا می رساند ما را.
تنها عشق می داند پیشانی این شاخه ی گشوده به خورشید
به کدام شکوفه ایمان خواهد آورد.
تنها عشق می داند که فرات را
برای رسیدن به سرخی نینوا
از سجاده ی سبز مسجد کوفه عبوری باید...
تنها عشق می داند... چون عشق،
سبز متولد می شود. چون عشق،
سرخ می میرد.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۲ ساعت 2:45 توسط ghasrekhial
|